ถุงทองฮับ

สวัสดีฮับ

วันนี้ป๋มมาแนะนำตัวให้เพื่อนพ้อง น้องพี่ได้รู้จัก ป๋มมีนามสุนัขว่า “ถุงทอง” อายุสามเดือนนิดๆ (รูปนี้ถ่ายตอนมี๋ไปเที่ยวงานปีใหม่ที่บ้านเพื่อน ยังละอ่อน เพิ่งสองเดือนเองฮับ) เป็นเพศผู้ที่ยังโสดสดและซิง สัญชาติปอมเมอเรเนี่ยน สีน้ำตาลเทา สีนี้เป็นสีมาตรฐานของปอมทั่วไปฮับ ป๋มอยู่กับมี๋มาเกือบสองเดือน มีสุขบ้างทุกข์บ้าง คละเคล้ากันไป มี๋ได้ป๋มมาจากสวนจตุจักร แหล่งขายสุนัขสารพัดสัญชาติ ความจริงมี๋ไม่ได้คิดจะซื้อป๋ม เพราะมี๋ไม่ชอบซื้อสุนัขที่นั่่น แต่ร้านที่ป๋มอยู่ ไม่ได้อยู่ในโซนขายสุนัข ใช่ฮับ ป๋มแฝงตัวอยู่ตรงเจเจพลาซ่า ขายของจำพวก อุปกรณ์ตกแต่งบ้าน ป๋มนอนอยู่บนพื้นปูนในร้าน ที่สะอาดและมีคอกกั้นอย่างดี ตอนนั้นป๋มจวนจะสองเดือน กำลังรุมรังแกเจ้าอ้วนอีกตัวอยู่ ป๋มเล่นกันอยู่สามตัว อีกสองตัวเป็นสีขาวฮับ (แต่หล่อสู้ป๋มไม่ได้เล้ย) วันนั้นมี๋ไปเดินหาซื้อกระจก ป๋มจำได้ดีเพราะมันเป็นช่วงใกล้ วันคริสต์มาสต์ฮับ ครั้นผ่านป๋ม เราก็สบตากันปิ๊ง ปิ๊ง ปิ๊ง มี๋ก็เลยเดินมาทักทาย เราเล่นกันอยู่ครึ่งชั่วโมงกว่าๆ จนป๋มงอมอยากนอนเต็มแก่ มี๋ก็ตัดสินใจจะเอาป๋มกลับไปด้วย ตอนนั้นป๋มคิดว่า โชคเข้าข้างป๋มแล้ว (แต่สงสัยป๋มจะคิดผิด)

มาอยู่กับมี๋ได้ไม่นาน ป๋มก็ถูกเหยียบ ใช่ครับถูกเหยียบ(เพราะความโก๊ะของมี๋) ถึงปัจจุบันทั้งหมดก็สามครั้งด้วยกัน แล้วก็ยัง ตกจากโซฟา (เพราะความโก๊ะของมี๋) ถูกเหวี่ยงด้วยไม้ถูพื้น (เพราะความโก๊ะของมี๋อีกเช่นกัน) ยังมีเหตุการณ์อีกมากมายนัก นอกจากความโก๊ะของมี๋ ที่ป๋มต้องพบเจอ ความรวนเรก็เป็นหนึ่งในนิสัยของมี๋ ทำให้ป๋มเพิ่งจะจำชื่อตัวเอง ได้ไม่นานนัก แรกๆสับสนยิ่งนัก เพราะมี๋เรียกป๋มว่า “แซงซ้าย” อยู่สองวัน แล้วมี๋ก็เปลี่ยนมาเป็น “ถุงทอง” หลังจากนั้นอีกสองอาทิตย์ ป๋มก็ถูกเรียกว่า “แซงซ้าย” อีกครั้ง แต่เพียงแค่วันเดียวฮับ เพราะวันถัดมา ป๋มถูกเรียกว่า “จูมง” แล้วถึงได้วนกลับมาเป็น “ถุงทอง” อย่างถาวรในตอนนี้

ป๋มเข้าออกโรงหมอบ่อยมาก วันที่สองที่ป๋มอยู่กับมี๋ มี๋เอาพุทราให้หม่ำ วันรุ่งขึ้นป๋มก็เลยอึแตก ใช่ฮับ ป๋มอึ อึ อึ แล้วก็อึ อึเป็นเหลวๆ น้ำๆ มี๋ตกใจมาก กลัวติดเชื้อ ก็เลยพาป๋มไปหาคุณหมอ ที่โรงพยาบาลทองหล่อ ความจริงป๋มไม่เป็นไรหรอก ก็มี๋เล่นให้หม่ำ พุทรา ป๋มก็ต้องอึแตกสิฮับ หลังจากนั้นอีกหนึ่งอาทิตย์กว่าๆ ป๋มก็ไปฉีดวัคซีน ที่คลีนิครักสัตว์ ฉีดสองเข็ม แล้วมี๋ก็ให้คุณหมอดูหูป๋ม ทำไมน่ะเหรอ ก็ป๋มคันหูน่ะสิฮับ คัน คัน คัน คันตลอดเวลาเลยล่ะ คุณหมอบอกว่า ป๋มมีตัวไรในหู ตัวไรน๊า? ตัวไร? ป๋มต้องหยอดยาที่หู อยู่เกือบสองอาทิตย์ถึงจะหาย แล้วก็ถึงกำหนด ป๋มต้องไปฉีดวัคซีนอีกครั้ง มี๋พาป๋มไปโรงพยาบาลพระรามสาม แต่มี๋ก็ดันให้คุณหมอ ดูหน้าป๋มอีก คุณหมอขูดขนที่หน้าป๋ม ไปซ่องกล้อง มีเชื้อแบคทีเรียฮับ ซึ่งมันจะทำให้ป๋มคัน คัน คัน คุณหมอไม่ฉีดวัคซีนให้ บอกมี๋ว่าให้ตัดขนป๋ม แล้วก็ป้อนยา อาบน้ำด้วยแชมพูที่คุณหมอให้ อาทิตย์หน้ามาดูผลต่อ พร้อมฉีดวัคซีน ป๋มเคยไปอาบน้ำที่โรงพยาบาลนี้แล้ว (หลังจากที่มี๋พาป๋มไปเที่ยวทะเลกลับมา ไว้ป๋มจะเล่าความมันส์ให้ฟัง) ที่โรงพยาบาล เค้าใช้อะไรฟอกตัวป๋มก็ไม่รู้ แต่กลิ่นมันฉุนชมัด แล้วป๋มก็ไม่ชอบด้วย จำได้ว่าป๋มกลัว ป๋มร้อง ร้องจนตัวป๋มสั่น เขาอาบน้ำเสร็จเอาป๋มมาส่งให้มี๋ ตัวป๋มยังสั่นอยู่เลย มี๋คงจะเข้าใจถึงจิตใจ อันบอบบางของป๋ม ก็เลยอาบน้ำให้ป๋มเอง ดีฮับ ป๋มชอบ ไม่ร้องเลย ถึงจะนานไปหน่อย แต่อีกหน่อยมี๋ก็คงพัฒนาฝีมือ ขึ้นเองแหละ แล้วมี๋ก็ไม่ได้ตัดขนป๋มด้วย ถ้าตัดป๋มคงหมดหล่อกันแน่แท้เลย แล้วก็ถึงวันนัดฉีดวัคซีน ป๋มแข็งแรงดี ผิวหนังดีขึ้น ก็เลยได้ฉีดไปหนึ่งเข็ม ป๋มจะอดอาบน้ำไปหนึ่งอาทิตย์ แต่ก็ยังต้องหม่ำยาอยู่อย่างต่อเนื่อง คุณหมอบอกว่า สายพันธุ์ป๋ม มักจะเป็นโรคชนิคนี้ ระยะเวลาในการรักษา ก็ประมาณหนึ่งเดือน ต้องใจเย็นๆ ขนจะค่อยๆขึ้น แต่ถึงตอนนี้ป๋มก็เริ่มอร่อยกับยาแล้วล่ะ ไม่มีปัญหาฮับ

รวมป๋มถูกฉีดยาไปแล้ว ทั้งหมดสามเข็ม คุณหมอบอกว่าอีกสองอาทิตย์ให้มี๋พาไปฉีด พิษสุนัขบ้า ฉีดพิษสุนัขบ้า แล้วป๋มจะกลายเป็นสุนัขบ้าไม๊เนี่ย!!! แค่นี้ป๋มก็จะบ้าอยู่แล้วฮับ!!!

ป๋มยังละอ่อนนัก เล่นได้แป๊ปเดียวก็ต้องนอน ตื่นมาก็ต้องหม่ำ แล้วก็เล่น แล้วก็นอน ตอนนี้ป๋มก็ขอไปนอนก่อนนะฮับ งอมเต็มที่แย้ว ป๋มต้องแอบไปนอนใต้โซฟาด้วยนะ ไม่งั้นมี๋ชอบตามไปแกล้ง