รักสามเศร้า

ตั้งแต่ต้นปี อึม … นี่ก็ล่วงเข้ากลางปี ปกติจะไม่ค่อยพลาดหนังไทยที่เข้าฉายในโรงสักเท่าไหร่ ปีนี้พลาดอยู่หลายเรื่องเหมือนกัน อย่าง “รักแห่งสยาม” ก็ไม่ได้ดูในโรง “รักสามเศร้า” จึงได้กลายเป็นหนังไทย ประจำปีที่ครองตำแหน่งแชมป์ ณ.ตอนนี้อยู่ที่กลางหัวใจ

เริ่มกันตั้งแต่ท่อนเสียงของโจ้ ที่กระทบโสตประสาทหู

“ยังมีอีกหลายสิ่ง ที่ฉันยังไม่เคยพูดสักที และมีอีกหลายอย่าง ที่ไม่เคยทำจนวันนี้ … รัก รักเธอทั้งหมดของหัวใจ สิ่งเหล่านั้นเก็บไว้ข้างใน เธอได้ยินไหม คนดี อยากขอ ให้ความรู้สึกที่ฉันมี ส่งไปถึงเธอที่แสนดี ว่าชีวิตนี้ฉันมีเธอเป็นความฝัน จะพบกันอีกได้ไหม”

ก็นำให้ตัวเองเดินมาสู่หน้าจอที่ฉายภาพยนตร์ตัวอย่าง “รัก | สาม | เศร้า” ไม่ต้องพูดถึงนักแสดงนำ ไม่ต้องพูดถึงผู้กำกับ ความอยากดูก็มีอยู่แทบจะเต็มร้อย แต่ด้วยวันและเวลาที่ไม่เอื้ออำนวย หนังเข้าแล้วก็ยังไม่รู้ จนเพื่อน jui ส่งข่าวสารมาถึงว่า หนังดีเลยทีเดียว ไม่ต้องรีรออะไรอีกต่อไป วันรุ่งขึ้นพุ่งตัวไปดูเต็มเหนี่ยว เพิ่งจะได้เห็น ภาพยนตร์ตัวอย่าง โปสเตอร์ และอื่นๆ เกี่ยวกับหนังเรื่องนี้ ก็เมื่อซื้อตั๋วเรียบร้อย รอเวลานั่นแหละ (นี่มัน lover concerto ฉบับภาษาไทยป่าวเนี่ย เสียงคนที่ไปด้วยแว่วเข้าหู) แต่ด้วยความที่ชอบภาพยนตร์รักอย่าง “กุมภาพันธ์” ของยุทธเลิศ เป็นทุนเดิมอยู่แล้ว ก็เลยค่อนข้างวางใจ จนหนังเริ่มเปิดเรื่อง (เฮ้ย นี่มันชัดๆ เลย เสียงคนที่ไปด้วยแว่วเข้ามาอีกแล้ว)

เมื่อเพื่อนรักสามคน มีความรักระหว่างเพื่อนเกิดขึ้น

น้ำ | เพื่อนหญิงที่ไม่ค่อยพูด เงียบ ขรึม ค่อนข้างเก็บอารมณ์ และความรู้สึกทั้งหมดเอาไว้ภายใต้ ใบหน้าที่เรียบเฉย ไม่ต่างกับสายน้ำที่นิ่งสงบ

พายุ | เพื่อนชายที่นิ่งๆ ดูธรรมดาไม่มีอะไรใต้ใบหน้าที่ ไร้อารมณ์ แต่ยามที่อารมณ์ระเบิด คิดหรือนึกจะทำอะไรก็ทำ ไม่เคยกังวลถึงผลลัพธ์ ไม่ต่างกับแรงลมพายุ

ฟ้า | เพื่อนหญิงที่ช่างพูดช่างคุย ร่าเริง ไม่เก็บอารมณ์ ไม่สะกดความรู้สึก อยากรู้หรือนึกสิ่งใดก็พูดในสิ่งนั้น ไม่ต่างกับท้องฟ้าที่เปิดให้เห็นได้อย่างชัดเจน

บทสนทนาระหว่างเพื่อนที่ใช้ภาษาพื้นๆ ไม่คุ้นหู แต่กลับฟังแล้วไม่สะดุดอารมณ์แม้แต่น้อย ตรงกันข้าม มันกลับกัดกินลึกเข้าไป ข้างในหัวใจ แล้วก็ตรึงอยู่ในนั้น พล็อตเรื่องเรียบๆ ง่ายๆ ทุกอย่างดูธรรมดา ไม่มีอะไรใหม่ ไม่มีอะไรสด แต่ในความไม่ใหม่ ไม่สด กลับเต็มไปด้วยอารมณ์ละเอียดอ่อน ทุกอย่างลงตัวเป็นธรรมชาติ ไม่มีการบีบคั้น ไม่เร่งเร้า ทำให้อารมณ์ของหนัง ค่อยๆคืบคลานเข้าไปในหัวใจทีละน้อย จนเมื่อรู้ตัวอีกที ก็หลงรักหนังเรื่องนี้เข้าเต็มหัวใจ

“ยุทธเลิศ ลิปปภาค” เก่งกับการทำหนังง่ายๆ เข้าถึงคนดู แต่กับ “กุมภาพันธ์” หลายคนติว่า ดูยาก เนื้อเรื่องเนิบนาบ ชวนให้หลับ แต่นั่นคือมิติใหม่ของหนังไทย ที่เริ่มมีหนังไทยภาพสวยๆ ทิวทัศน์งามๆ พร้อมกับเพลงประกอบไพเราะ ให้เราได้ดู ได้ฟัง แล้วยุทธเลิศ ก็นำกระบวนการเหล่านี้ มาขัดเกลาใหม่อีกครั้ง ภายใต้คอนเซ็ปต์ ที่หลายคนอาจจะคิดเหมาไปว่า “รักสามเศร้า น้ำเน่าชัดๆ” ชื่อหนังที่บ่งบอกถึงเนื้อหาไม่ได้ทำให้ความน่าดู ของหนังลดน้อยลง เพราะสิ่งที่อยู่ในหนัง คือ อารมณ์และถ้อยคำ ของเหล่านักแสดง ที่สื่อออกมาได้ชัดเจน ตรงจุดของหนัง จนไม่น่าเชื่อว่า นี่คือ “นักแสดงที่เราไม่ได้คิดอยากจะดู แม้แต่น้อย” พวกเค้าไม่ใช่นักแสดงหน้าใหม่ ไม่ใช่นักแสดง ที่แสดงไม่เป็น แต่มันคือ การแสดงที่เป็นธรรมชาติ ของความรักที่เกิดขึ้น ระหว่างเพื่อนกับเพื่อน

ถ้าคิดว่าเข้าใจความหมายของคำว่า “รัก” ดีพอ หนังเรื่องนี้จะพิสูจน์ให้รู้ว่า เข้าใจ “รักแท้” รึยัง

แสดงนำ

รัชวิน วงศ์วิริยะ - น้ำ
อารักษ์ อมรศุภศิริ - พายุ
ภัทรศยา เครือสุวรรณศิริ - ฟ้า

บทภาพยนตร์ - ยุทธเลิศ สิปปภาค
กำกับ - ยุทธเลิศ สิปปภาค

| romantic / drama | Gmm Tai Hub | ประเทศไทย | 2008 | รัก | สาม | เศร้า
ไม่สุขไม่เป็นไร แค่อย่าทุกข์เพิ่มก็พอ

การมองแต่เพียงอย่างเดียวไม่ได้ช่วยให้เข้าใจอะไรมากขึ้น การเข้าไปคลุกคลีต่างหาก ที่จะทำให้เรารู้จักและเข้าใจมากขึ้น จนบางครั้ง คุณอาจไม่อยากเชื่อด้วยซ้ำว่า เมื่อได้เข้าไปสัมผัสแล้ว ก็ยากที่จะถอนตัวกลับคืนออกมา