willing

“ขอเล่าซักหน่อยเหอะ”
เรื่องมันมีอยู่ว่า เมื่ออาทิตย์ที่ผ่านมาเดินทางไปทำกิจกรรมต่างจังหวัด 2 วัน 1 คืน ปรากฎว่ากลับมาแบบสิ้นสภาพ น่วมไปทั้งตัว รู้ได้ทันทีว่าร่างกายไม่ไหวซะแล้ว ต้องโยคะบำบัดซะหน่อย ตั้งใจว่าจะเล่นต่อเนื่องมากกว่าที่เคย ที่เคยๆอย่างมากก็วันเว้นวัน เต็มที่ก็แค่อาทิตย์ละ 3 วัน เล่นๆ หยุดๆ แต่ครั้งนี้วันที่สี่ผ่านไปแล้ว อีกทั้งยังได้เดินทางด้วยรถเมล์ไปถึงที่หมายเป็นวันแรก

จันทร์
ตอนเช้าไปทำธุระที่โรงพยาบาลเซนต์หลุยส์ หลังธุระเสร็จสิ้นจึงเดินทางด้วยรถไฟฟ้าไปที่คลับ

อังคาร
มุ่งมั่นมาก แต่ลืมกระเป๋าเงิน เลยต้องไปด้วยทากุจิ เล่าไปแล้ว

พุธ
อันนี้ก็มีเรื่องที่ไม่คาดคิดว่าจะทำเกิดขึ้นเช่นกัน เดินเท้าออกไปถึงปากซอย 9.45 รอรถเมล์นานเหลือร้าย เห็นรถมาริบๆ คืบคลานมาด้วยความไว ในระยะที่เต่าสามารถกัดยางรถได้สะบายๆ รถคืบคลาน ด้วยความไวที่กลัวเต่าจะตามไม่ทัน ไปตลอดเส้นทาง ใจร้อนรุ่มกลัวจะเข้าคลาสไม่ทัน 10.10 รถยังไม่ผ่านแยก สาทร-นราธิวาส นึกอยากจะลงเรียกทากุจิต่อ แต่ไม่อยากเสียความมุ่งมั่น จึงนั่งต่อไป ครั้นมาถึงสี่แยกสีลม รถห้ามเลี้ยวขวา จะต้องไปยูเทริน์ข้างหน้า 10.20 ไม่ทันแน่แล้ว ตัดสินใจลงจากรถข้ามแยกไฟแดง นึกไม่ออกบอกไม่ถูก เดินไปก็ไหวอยู่ แต่เวลาไม่เหลือแล้วนี่สิ เห็นมอเตอร์ไซค์รับจ้าง ไม่มีรีรอเดินตรงไปทันที “ไปแคลิฟอร์เนียฟิตเนส ไม่วิ่งถนนใหญ่อ้อมด้านหลังไป อย่างเร็วนะ” “อ้อมด้านหลังเหรอ ได้ๆ” “อย่างเร็วนะ” มอ’ไซค์ พาวิ่งเข้าซอยตึกทรินิตี้ ออกซอยคอนแวนต์ จอดหน้าคลับ ใช้เวลาประมาณห้านาที วิ่งกระหืดกระหอบ เข้าคลาสทันในที่สุด ปกติไม่นิยมนั่งมอ’ไซค์รับจ้าง ยิ่งมอ’ไซค์วิ่งออกถนนใหญ่ ไม่ต้องพูดกัน “กลัว” จะซ้อนก็เฉพาะมอ’ไซค์ ของคนที่คุ้นเคยเท่านั้น แล้วชีวิตนี้ก็แทบจะนับครั้งได้ ไปถึงอย่างเหนื่อย แล้วต้องนั่งอยู่ในห้องอุณหภูมิ 40 องศา หัวใจเต้นตุ๊บๆตั๊บๆ อีก 90 นาที จบคลาสแทบคลานออกจากห้อง

พฤหัส
คนโง่เท่านั้นที่ผิดเรื่องเดิมซ้ำๆ ออกจากบ้านด้วยเวลาที่เร็วกว่าเดิม 20 นาที แล้วในที่สุด รถเมล์ก็มาจอดส่งลงป้ายตรงข้ามคลับ (คนอื่นเขาเดินทางกันไม่เห็นยุ่งยาก แต่เป็นเรากว่าจะสำเร็จนี่ … อย่างนี้ต้องซ้ำ) เดินตรงต่อไปเพื่อข้ามทางม้าลาย มีคุณยายเดินมาหลบข้างๆ ท่าทางคงจะกลัวรถ แมนเหลือร้าย จับแขนคุณยายประคอง พาเดินข้ามไปจนถึงอีกฝั่งซะเลย คุณยายยิ้ม ขอบคุณแล้วขอบคุณอีก ส่วนเรายิ้มแก้มแทบแตก อิอิ ได้ทำความดีนี่สุขใจจริงๆ ไปถึุงยังมีเวลาเหลือ ให้เดินชอปปิ้ง (แต่ก็ไม่ได้เดินเพลินจนลืมเข้าคลาส หุหุ)

พรุ่งนี้ก็จะถึงเป้าหมาย “เข้าคลาสโยคะต่อเนื่องห้าวันติด” สู้โว้ยยยยย!!!!