ต้นข้าว (2)

ถนนที่โล่ง ว่างยาวตลอดทั้งเส้น เห็นแล้วทำให้ต้นข้าวยิ่งเหยียบคันเร่งมิดลงไปอีก แม้สายตาจะจับจ้องอยู่ที่ถนน แต่ในใจกลับคิดแต่ว่า ทำไมพ่อต้องไปด้วยนะ นี่ครั้งที่สองแล้ว ที่กลับมาแล้วบอกว่า จะพาต้นข้าวไปทะเล แล้วก็ไม่ได้ไป ต้องรีบบิน กลับไปทำงานก่อน งาน งาน งาน พ่อคิดแต่เรื่องงาน มีต้นข้าว ในความคิดของพ่อบ้างไม๊ แล้วผู้หญิงที่โทรมา ใครกัน ครั้งที่แล้วก็แบบนี้ พอผู้หญิงคนนี้โทรมา พ่อก็ต้องเลื่อนไฟลท์บินเร็วขึ้น เรื่องที่รับปากกับต้นข้าวไว้ ก็กลายเป็นเรื่องไม่สำคัญ มันก็คงสำคัญ สู้เรื่องที่ผู้หญิงคนนั้น โทรมาบอกไม่ได้ พอถึงต้องไป … ขับรถตอนนี้ก็ดีเหมือนกัน ถนนโล่งดี ถึงมันจะขรุขระไปบ้าง แต่ก็ไม่ต้องขับ ไปไกลถึงชานเมือง ไม่ยักรู้ว่า ถนนหน้าบ้านเราจะโล่งเป็นกับเค้า แต่ก็นั่นแหละนี่มันตีสอง ใครจะมาอยู่บนถนนเหมือนต้นข้าวกัน

นั่นรถจอดทำอะไร โอ๊ะ! มีน้องหมากระโดดออกมา ไม่ทันแล้ว!!!! ต้นข้าวหมุนพวงมาลัย หักหลบลูกหมาตัวน้อย ที่กระโจนออกมาจากรถ เฮ้ย! มีคนวิ่งลงมาจากรถ ต้นข้าวพยายาม หมุนพวงมาลัยกลับไปอีกทาง แต่แรงหมุนของรถยังไม่หยุด รถวิ่งเข้าชนเต็มแรง เสียงเบรคดังสนั่นลั่น ทั่วถนนทั้งเส้น รถอัดกระแทกเต็มแรง ต้นข้าวตั้งสติได้ เงยหน้าขึ้นจากพวงมาลัย มองไปด้านหลัง ลูกหมาไม่เป็นอะไร ยืนนิ่งตรงเกาะกลางถนน แล้วเมื่อกี้ที่รถกระแทกล่ะ ต้นข้าวเดินตัวสั่น ลงจากรถ เห็นผู้หญิงคนหนึ่ง นอนอยู่บนถนน ต้นข้าวมองตั้งแต่ศรีษะจรด ปลายเท้า ไม่สิเธอไม่ได้นอน ท่าทางเธอ ไม่เหมือนนอน ตาเธอไม่ปิด ศรีษะหันไปด้านนั้น แต่ตัวหันไปอีกด้าน ขาก็ผลิกต่างกันทั้งสองข้าง ไม่ใช่ท่านอนปกติ มีน้ำแฉะๆ อยู่ที่เท้า ต้นข้าวก้มลงดู เลือดไหลมากอง รวมอยู่ที่เท้าของต้นข้าว แล้วต้นข้าวก็หมดสติ

… ฝันเหรอ … ทำไมเหมือนจริง หมอบอกว่า ต้นข้าวจะจำรายละเอียด เรื่องที่เกิดขึ้นไม่ได้ไง แล้วเมื่อกี้ล่ะ เมื่อกี้ความฝัน หรือว่าเรื่องจริง ที่เคยเกิดเมื่อนานมาแล้ว ปวดหัวตุบๆ นี่ขนาดกินยานอนหลับ ไปตั้งหลายเม็ด ทำไมฝันเรื่องอย่างนั้นได้ล่ะ มันฝัน หรือว่าเรื่องจริง ต้นข้าวถามตัวเองซ้ำไป ซ้ำมา … ไม่มีประโยชน์ที่จะไปคิดถึง จะฝันหรือจริง มันก็ไม่ใช่ปัจจุบัน ขณะนี้ตอนนี้ ต้นข้าวนอนอยู่บนเตียง คงจะสายมากแล้ว แสงส่องเข้ามา ต้นกล้าคงเอารถเข้าไปเช็ค ที่ศูนย์แล้ว โทรไปถามหน่อยดีกว่า “ตื่นแล้วเหรอ เจ้าหญิง” “อึม รถเข้าศูนย์ไปยัง เป็นไงมั่ง” “ที่แน่ๆ ก็คือต้องเปลี่ยนกันชนหน้า ส่วนหม้อน้ำเนี่ยต้องเอาไปเช็คดู เพราะรังผึ้งแอร์แตก อาจจะถึงหม้อน้ำ ทางศูนย์ขอทำเรื่อง ส่งเคลมประกันก่อน แล้วจะนัดวัน เอารถเข้าซ่อมอีกที ถ้าได้เปลี่ยนใหม่ก็คงดี ว่าแต่เจ้าหญิงเถอะ ทำไรอยู่” “เปล่า ไม่มีไรทำ” “งั้นก็นั่งแท๊กซี่เข้ามาบ้าน เขาจะทำขนมกัน ไม่มีใครเขาโกรธแล้ว” นั่นมีเสียงต้นไม้อยู่ข้างๆ ด้วยนี่หน่า “ต้นไม้หายโกรธแล้วเหรอ” “อึม มาให้เขาว่าสักที สองที ก็แล้วกัน ฮ่า ฮ่า ฮ่า” นั่นสินะ ญาติกันเรื่องแค่นี้ ก็คงจะโกรธแล้วก็หาย ถ้าต้นข้าวไม่เข้าไป อาจจะกลายเป็นไม่สนใจ ไม่ใส่ใจ ไม่รับผิดชอบอะไรเลย เข้าไปหน่อยก็ดี “เดี๋ยวเข้าไป แล้วจะให้ต้นข้าว นอนที่โน่นเลยปะ” “ก็แล้วแต่ต้นข้าวสิ” จะมีคำถามอะไรถามไม๊นะ … อึม แต่ต้นข้าว ไม่มีอะไรจะตอบหรอกนะ